لوگو مای چنجرز

رمز ارز نئو

توضیحات اختصاری درباره نئو

نئو با نماد اختصاری NEO یک ارز دیجیتال یا شکلی از دارایی دیجیتال است که با ارزش بازار حدود دلار، در بازار معامله می شود. هر واحد از نئو در این لحظه با قیمت ریال، با احتساب نرخ سامانه سنا معامله می شود و حجم مبادلات روزانه آن دلار است. قیمت در 24 ساعت اخیر برابر با است.

تعداد کل کوین های استخراج شده برابر با است

لیست تبدیل‌های نئو

به سادگی در این لیست می‌توانید تبدیل کننده مورد نظر خود را بیابید

تبدیل از

به

لیست تبدیل کنندگان

نئو

NEO

ريال

IRR

ريال

IRR

نئو

NEO

نئو

NEO

اتریوم

ETH

نئو

NEO

بیت کوین

BTC

نئو

NEO

ترون

TRX

نئو

NEO

استلار

XLM

نئو

NEO

پرفکت مانی

PMUSD

نئو

NEO

وب مانی

WMZ

بلاک چین نئو (NEO) چیست؟

بیشتر افرادی که به ارزهای دیجیتالی علاقه مند هستند، با بلاک چین نئو آشنا می باشند. نئو را قبلا با نام انت شیرز می شناختند. اما امروزه از آن با نام اتریوم چینی یاد می شود. می توانیم بگوییم که این بلاک چین به اتریوم شباهت بسیار زیادی دارد. اما در کنار این شباهت، ویژگی های خاص و جالبی نیز وجود دارد که این ارز را محبوب نموده است. ما قصد داریم در این مقاله به بررسی هر انچه در مورد بلاک چین نئو نمی دانیم بپردازیم.

تاریخچه ساخت بلاک چین نئو

آن گونه که در وب سایت رسمی این بلاک چین منتشر شده است، نئو یک پروژه بلاک چینی می باشد که به وسیله بنیاد غیر انتفاعی ساخته و توسعه یافته است. این پروژه از هویت دیجیتالی، مدیریت خودکار دارایی ها، فناوری بلاک چین، قرارداد های هوشمند و اقتصاد هوشمند بهره برده است. در اصل نئو را باید یک شبکه و پلتفرم بزرگی به شمار آوریم که واحد ارزی ان ان، تنها بخشی از شبکه نئو می باشد. هدف اصلی بلاک چین نئو ایجاد یک اقتصاد هوشمند در شبکه می باشد. این بلاک چین توسط یکی از شرکت های شانگهای چین توسعه یافته است، و تحقیقات آن از سال 2014 آغاز گردیده است. پروژه نئو در ابتدا با نام انت شیرز شناخته می شد، که با دو جمع سپاری اقدام به جذب سرمایه نمود. اولین جمع سپاری آن در سال 2015 بود و 10 روز ادامه داشت. که در طی این ده روز، موفق شد 17.5 میلیون توکن نئو با ارزشی معدل 550.000 دلار به فروش برساند. در جمع سپاری دوم، بلاک چین نئو موفق شد 22.5 میلیون توکن را با قیمتی معادل 4.4 میلیون دلار به فروش برساند.

اقتصاد هوشمند با بلاک چین NEO

نئو قصد دارد در سراسر دنیا یک اقتصاد هوشمند راه اندازی نماید، که تمامی مسائل اقتصادی را پوشش دهد. در اصل سه جزء اصلی این اقتصاد هوشمند را باید چنین بیان نماییم:
  • قرارداد های هوشمند
  • دارایی های دیجیتالی
  • هویت دیجیتال

هویت دیجیتال بلاک چین نئو

اگر به سراغ ویکی پدیا بروید، در خصوص هویت دیجیتالی چنین تعریفی ارائه نموده است: هویت دیجیتالی در اصل اطلاعاتی از یک شخص است، که بر روی کامپیوتر ها ذخیره می شود. این شخص هم می تواند حقوقی و هم می تواند حقیقی باشد. تمامی افرادی که قصد دارند دارایی های خود را دیجیتالی به کار برند، باید یک هویت دیجیتال قابل اعتماد داشته باشند. پروژه بلاک چین نئو از استاندارد هویت سنجی X.509 استفاده می کند، که در اصل یک مدل صدور گواهی دیجیتال است. اصولا تایید هویت در این بلاک چین به روش های زیر صورت می پذیرد:
  • پیامک
  • استفاده از ویژگی های شناسایی چهره
  • صدا
  • روش های چند مرحله ای
  • اثر انگشت

دارایی های دیجیتالی و بلاک چین نئو

اصولا دارایی های دیجیتالی در فرمت باینری هستند و می توان از آنها استفاده کرد. داشتن مالکیت حقیقی در استفاده از این دارایی ها بسیار مهم است. زمانی که بلاک چین ها ظهور کردند، مالکیت های دیجیتالی حقیقی محقق گردیدند. می توان به راحتی و با استفاده از بلاک چین نئو اقدام به ایجاد دارایی های دیجیتال امن و غیر متمرکز نمود. آن هم بدون دخالت نهادهای دیگر. دو نوع از دارایی های دیجیتالی نئو را می توانیم چنین بیان کنیم:
  • دارایی های قراردادی
  • دارایی های جهانی یا فراگیر
اصولا دارایی های جهانی به وسیله یک سیستم به رسمیت شناخته می شود، و می توان آنها را از طریق مشتریان و تمام قراردادهای هوشمند، شناسایی کرد. اما دارایی های قراردادی بلاک چین نئو دارایی هایی هستند، که تنها در قرارداد های خاص به رسمیت شناخته خواهند شد. از این رو نمی توان آنها را در دیگر قراردادها نیز مورد استفاده قرار داد. مثلا ارزهای دیجیتالی Bancor و Golem توکن هایی هستند که بر قرارداد های هوشمند اتریوم مبتنی می باشند. اما نمی توان از توکن های Golem در سیستم Bancor استفاده کرد.

قرارداد های هوشمند و بلاک چین NEO

فکر کنید که در خیابانی هستید و میخواهید تاکسی بگیرید. می توانید با استفاده از نرم افزاری که بر روی گوشی شما است، درخواست خودرو نموده و اتومبیلی بدون راننده و خود ران شما را به مقصد برساند. در مسیر اتومبیل شما را به پمپ بنزین می برد، اما هزینه سوخت را از پول مسافر پیشین خود می پردازد. پس از آن شما را به مقصد می رساند. کرایه نیز از کیف پول الکترونیکی شما پرداخت شده است. در طول مسیر تاکسی هزینه ماهانه مالک و بیمه سالانه خود را نیز می پردازد. پس از پیاده کردن شما نیز به تعمیرگاه می رود تا عیب ها خود را برطرف کند. این صحنه ها می تواند صحنه های یک فیلم علمی و تخیلی باشد. اما بدون شک در آینده چنین اتفاق در جهان رخ خواهد داد. زیرا قرارداد های هوشمند و بلاک چین نئو می توانند بستری برای چنین اینده ای به شمار روند. در اصل قرارداد های هوشمند پروتکل هایی هستند که برای تایید نمودن و اجرا کردن مفاد قرارداد های خاص استفاده می شوند. این قراردادها برای فرایند ها و معاملاتی که تضمینی و بدون شخص ثالث می باشند، مناسب هستند. البته باید این نکته را در نظر داشته باشید که این قراردادها و فعالیت های آنها غیر قابل برگشت و پیگیری می باشد. مجموعه ای از قراردادهای هوشمند را Dapp یا برنامه غیر متمرکز بیان می کنند.

عملکرد قراردادهای هوشمند به چه صورت است؟

برای این که نسبت به عملکرد این دسته از قراردادهای هوشمند اطلاعات مناسب تری به دست آوریم، باید آنها را همچون دستگاه های فروش خودکار حساب کنیم. زمانی که شما از دستگاه خودکاری اقدام به خرید یک نوشابه می نمایید، باید پول را وارد دستگاه کنید. پس از آن که دستگاه پول را دریافت نمود اقدام به پردازش نموده و نوشابه مورد نظر شما را تحویل می دهد. تقریبا قراردادهای هوشمند نیز مشابه این دستگاه ها می باشند. بدون آنکه شخص ثالثی در میان باشد، پرداخت صورت گرفته و خرید انجام می شود. البته لازم است تمامی مفاد قرارداد به درستی مشخص شده باشد. این دسته از قراردادهای هوشمند اصولا از دستورالعمل هایی پیروی می کنند، که به آنها داده شده باشد. بهتر است پیش از قرارداد تمامی دارایی ها و شرایط کد گذاری شود. و سپس در بلاک بلاک چین نئو قرار گیرد. این قرارداد در میان نود های پلتفرم توزیع شده، و برای چند بار کپی می شود. پس از آن پردازش انجام شده و قرارداد طبق مشخصات و شرایط آماده به اجرا خواهد شد. شاید این سوال برای شما نیز پیش اید که تفاوت قراردادهای هوشمند یا قرارداد های معمولی در اینترنت چیست؟ باید بگوییم مهمترین تفاوت این قراردادها، عدم بازگشت آنها و غیر متمرکز بودنشان می باشد. تصور کنید تراکنش های بانکی را با روش هوشمند انجام دهید، در چنین حالتی بانک مرکزی می تواند جلوی انجام این تراکنش را بگیرید. در حالی که با استفاده از قرارداد های هوشمند، هیچ کس نمی تواند کنترل تراکنش ها را در دست بگیرید. اگر تمامی مفاد قرارداد درست باشد، به صورت خودکار تراکنش انجام خواهد شد. تمامی اطلاعاتی که در بلاک چین نئو ثبت می شود، نیاز است که بین تمامی نودها در شبکه توزیع شود و قابلیت تغییر نداشته باشد. در اصل باید بگوییم قراردادهای هوشمند باید سه ویژگی کلی را با خود در بر داشته باشند:
  • ایزوله باشند
  • قطعی باشند
  • پایانی برای یک فرایند داشته باشند
در بلاک چین نئو همه کاربران می توانند یک قرارداد هوشمند ساخته و آن را آپلود نمایند. البته این قرارداد می تواند به صورت عمدی یا غیر عمدی ایرادات و مشکلاتی داشته باشد.در صورتی که قرارداد های هوشمند ایزوله نباند، ممکن است تمامی سیستم با اختلال مواجه شود. از این رو ایزوله بودن قرارداد پیش از اجرا اهمیت بسیاری دارد. تمامی قراردادهای هوشمند بلاک چین نئو و اتریوم، از ماشین مجازی بهره مند هستند. این ماشین مجازی( VM)، سیستمی کاملا تورینگ می باشد که قابلیت اجرا بر روی شبکه اتریوم را دارد. این سیستم بدون در نظر گرفتن زبان برنامه نویسی، هرچه قدر که کاربر زمان و حافظه نیاز داشته باشد، آن را در اختیار وی قرار می دهد. ماشین مجازی در اصل برنامه های بلاک چین نئو را کارآمدتر و آسان تر می نماید. از این رو به جای اینکه برای هر برنامه ای یک بلاک چین به وجود آید، می توان تنها با استفاده از یک بلاک چین هزاران برنامه را اجرا کرد. با این ویژگی باید بگویم که اگر اشکالی در قرارداد به وجود آید، تنها قرارداد متاثیر خواهد شد نه شبکه اصلی. مفهوم دیگری که باید به آن اشاره نماییم، داکر است. داکر نیز همچون ماشین های مجازی عمل می کند. در شبکه اتریوم برای این که قرارداد هوشمند در ماشین مجازی نوشته شود، باید از زبان برنامه نویسی سالیدیتی استفاده کرد. بلاک چین نئو از داکر پشتیبانی می کند و می توان با استفاده از زبان برنامه نویسی C#، Java و Python اقدام به توسعه قراردادهای هوشمند نمود. برای کسب اطلاعات بهتر است به سایت رسمی بلاک چین نئو مراجعه کنید.

واحد های ارزی پشتیبانی شده توسط شبکه نئو

فعالیت شبکه اتریوم مبتنی بر استخراج و اثبات کار می باشد. اما بر خلاف این شبکه، بلاک چین نئو بر روی الگوریتمی با عنوان اثبات سهام فعالیت می نماید. تمامی توکن های این شبکه پیش از فعالیت استخراج شده و طبق قواعد مشخصی میان اعضای نئو توزیع شده اند. این توکن ها عبارتند از:
  • توکن GAS: که قبلا با نام آنت کوین شناخته می‌شد (ANC)
  • توکن نئو: که پیش از این با نام انت شیرز شناخته می شد(ANS)
تعداد توکن های انت کوین و بلاک چین نئو فقط 100 میلیون واحد می باشد. که 50 میلیون از توکن های نئو در عرضه اولیه سکه به فروش رسید و 50 درصد دیگر آن به مرور زمان در شبکه توزیع خواهد شد. حداقل توکن های نئو 1 واحد بوده و تنها می توان آنها را در کیف پول های رسمی ذخیره نمود. نه در صرافی ها.

مکانیسم توزیع بلاک چین نئو طبق گفته های منتشر شده در وب سایت رسمی نئو

ده درصد از کل توکن های نئو تنها برای ترغیب کردن توسعه دهنده و اعضای شورای این شبکه مورد استفاده قرار گرفت؛ و ده میلیون توکن نیز در اکوسیستم نئو برای ترغیب توسعه دهنده به کار برده می شود. 15 درصد از کل توکن ها برای سرمایه گذاری بر روی پروژه های بلاک چین استفاده می شود. که در اصل این توکن ها مختص اعضای شورای بلاک چین نئو می باشند، و سرمایه ها نیز برای پروژه صرف خواهند شد. 15 درصد نیز از این توکن ها برای شرایط اضطراری ذخیره می شوند. از این رو نمی توان سالانه بیشتر از 500 میلیون نئو را مورد استفاده قرار داد.

توکن های GAS چقدر هستند؟

تمامی دارنده های بلاک چین نئو در کیف پول خود اگر از توکن های GAS استفاده کنند، می توانند سود خوبی به دست اورند. تقریبا هر نئو که به صورت روزانه در کیف پول ذخیره می شود، 0.0003 GAS تعلق می گیرد. که این توکن ها می توانند در آینده ارزشمند شوند. میزان اولیه توکن های جی ای اس صفر بود. اما هر زمان بلاک جدید ایجاد می شود، جی ای اس جدیدی نیز به وجود می آید. طبق گفته های وب سایت بلاک چین نئو، در طی 22 سال آینده تمامی این توکن ها توزیع خواهند گردید. تقریبا محدوده زمانی بین هر بلاک، بین 15 تا 20 ثانیه می باشد. در این مدت زمان نیز تقریبا 2 میلیون بلاک طی یک سال تولید شده است. طبق بیانات وب سایت نئو، هر ساله بیش از دو میلیون بلاک تولید می شود که میزان توکن های GAS را در هر بلاک به هشت عدد می رساند. البته از سوی دیگر نیز هر ساله یک توکن جی ای اس از بلک کم می شود. این کاهش تقریبا 22 سال ادامه خواهد داشت. زمانی که 44 میلیون بلاک ایجاد شد، تمامی توکن های جی ای اس می توانند به محدودیت برسند و دیگر پس از آن این توکن ها ایجاد نخواهند شد. معمولا از این نوع توکن ها در بلاک چین نئو برای پرداخت کردن هزینه های قرارداد هوشمند استفاده می شود.

الگوریتم اجماع DBFT چیست؟

یکی از چالش های بزرگ که تمامی سیستم ها توزیع شده درگیر آن هستند، رسیدن به توافق می باشد. که در اصل این مشکل را نام مشکل فرماینده بیزانس شناخته می شود. اما آیا می دانید منظور از این مشکل چیست؟ تصور کنید گروه از فرماندهان بیزانس قصد دارند به شهری حمله کنند. آنها برای حمله با دو مشکل روبرو هستند: از یک طرف دشمن دارای ارتشی قوی می باشد و تنها در صورتی می توان در این رقابت پیروز شد که همه همزمان حمله کنند. فرمانده ها و سربازان بسیار از هم دور بوده و در کنار هم نیستند تا حمله کنند. برای این که بتوان ارتش را برای حمله هماهنگ نمود، فرمانده سمت چپ قلعه پیغامی برای فرمانده سمت راست قلعه می فرستند، با این مضمون که" چهارشنبه حمله کنید". حال تصور کنید که این ارتش آماده حمله نیست و با پیامی به فرمانده سمت چب بگویم " جمله حمله کنیم". در چنین حالتی است که مشکل به وجود می آید. زیرا ممکن است در مسیر برای پیک اتفاقات زیادی رخ دهد. کشته شود، اسیر شود یا حتی دشمن پیام را دست کاری نماید. باید بگوییم این مشکل برای تمامی بلاک چیت های عمومی نیز وجود دارد. بلاک چین ها ارزهای دیجیتالی هستند که یک شبکه عظیم از کاربران را تشکیل می دهند. چگونه می توانیم به آنها اعتماد کنیم؟ چگونه وقتی شخصی برای انجام معامله از کیف پول خود 4 اتر ارسال نمود، اطمینان حاصل نماید که در طرف دیگر شبکه، کسی آن را به 40 اتر تبدیل نخواهد کرد؟ ساتوشی ناکاموتو الگوریتمی را با عنوان اثبات کار یا استخراج اختراع کرد، که این مشکل را بر روی بلاک چین ها برطرف می نمود. تصور کنید فرمانده سمت چپ پیامی با این مضمون که در روز دوشنبه حمله خواهیم کرد برای ارتش سمت راست ارسال می کند. در این حالت ارتش با هوش بیشتر عمل خواهد نمود. در اولین مرحله آنها به پیام های خود حروفی را می افزایند. مثلا نانس. در این پیغام نانس می تواند fww باشد. سپس انها این کلمات را با توابعی خاص، که پیش از ان با ارتش هماهنگ نموده اند، رمزنگاری می کنند. مثلا ارتش ها با یکدیگر توافق کرده اند که تنها هش هایی که 5 صفر دارند را برای شروع انتخاب کنند. اگر با نانسی انتخاب شده، هش به دست آمد، این پیام با پیک ارسال می شود. آنها برای ارسال پیام نانس های بسیاری را انتخاب می کنند. در این حالت اگر دشمن پیام رسان را دستگیر نماید و پیام را تغییر دهد، هش ها نیز تغییر نموده و ارتش متوجه آن خواهد شد. این پروتکل، در اصل همان اثبات کاری است که ارز های دیجیتالی همچون اتریوم و بیت کوین نیز از آن بهره می برند. البته این روز ها اثبات کار هم هزینه بر و هم ناکارآمد شده است. به همین دلیل اتریوم به دنبال آن است که اثبات سهام را جایگزین آن کنند. البته بلاک چین نئو از یک الگوریتم جالب تر بهره مند شده است. آنهم الگوریتم Dbft یا نماینده تخریب خطای بیزانس است.

عملکرد الگوریتم اجماع تخریب خطای بیزانس

اجازه دهید برای درک بهتر این الگوریتم مثالی بیان نماییم:  تصور کنید کشور با نام " نئو" وجود دارد که دارای " شهروندان" زیادی می باشد. هز یک از این شهروندان برای خود یک " نماینده" انتخاب نموده است. که در اصل کار این نماینده ها تصویب قوانین می باشد. در صورتی که نماینده ها کار خود را به خوبی انجام ندهند، شهروندان قادر هستند نماینده دیگری انتخاب کنند.

نحوه تصویب قانون توسط نمایندگان به چه صورت است؟

نماینده ای به صورت تصادفی، به عنوان سخنگو انتخاب می شود. پس از آن ایشان تمامی " خواسته های شهروندان " را بررسی نموده و " قانونی" مطابق با میل مردم می نویسد، و آن را به نمایندگان ابلاغ می نماید. حال نمایندگان باید به صورت جداگانه این قوانین را بررسی نمایند. در صورتی که خواسته ان معقول بود، و مردم از آن خوشحال بودند، آن قانون پذیرفته می شود. در غیر این صورت نمایندگان مخالفت خود را اعلام خواهند نمود. پس برای این که قانونی تصویب شود، حداقل لازم است 66 درصد از نمایندگان مردم آن قانون را تایید نمایند. در صورتی که اکثریت موافق نباشند، سخنگوی دیگری انتخاب شده و همین مراحل طی می شود.

نحوه تصویب قانون در بلاک چین نئو

در این بخش شهروندان همان دارندگان نئو می باشند، که با نود های معمولی یا ویژه شناخته می شوند. نمایندگان هم نودهای حسابدار بوده و این نود ها برای رسیدن به درجه حسایداری شرایط خاصی باید داشته باشند. از جمله دارا بودن اینترنت اختصاصی و 1000 واحد توکن Gas. خواسته های شهروندان در بلاک چین نئو همان درخواست های تراکنش ها است. قانون نیز که الان توسط سخنگو نوشته می شود، لازم است توسط تودهای حسابدار و نمایندگان بررسی گردد. فاکتورهای خوشحالی نیز در نهایت همان هش های بلاک فعلی می باشند. تمامی درخواست های تراکنش به وسیله دارنده های بلاک چین نئو ارسال شده، و پس از انتخاب یکی از نودهای حسابدار به عنوان سخنگو، توسط ایشان بررسی می شود. در نهایت قانون برای نمایندهای دیگر ارسال می شود. نود های حسابدار، هش بلاک های را بررسی نموده و در صورتی که صحیح باشد، آن را تایید می نمایند. زمانی که بیش از 66% از نودهای حسابدار به این بلاک رای دهند، بلاک در بلاک چین قرار خواهد گرفت. البته در چنین حالتی ممکن است یکی از نودهای حسابدار، سخنگو و یا حتی یکی از شهروندان نیز قصد خرابکاری داشته باشد. در این حالت باید سناریوها را بررسی کنیم:

سناریوی اول: سخنگو خرابکار باشد.

در این حالت سخنگو اقدام به ارسال یک پیام مخرب به دو نماینده، و پیام درست به یک نماینده فعالیت تخریبی خود را اغاز می کند. در این حالت تخریب خنثی می شود. زیرا دو نماینده وقتی مشاهده نمودند که هش آنها با هش نفر سوم متفاوت است، با یکدیگر توافق می کنند و سخنگو را حذف می نمایند.

سناریوی دوم: یکی از نماینده ها مخرب باشد.

در این حالت سخنگو پیام درست را برای همه نماینده ها ارسال می کند. اما یکی از آنها اقدام به تخریب می گیرد و اعلام می کند که پیام های او با دیگر نماینده ها مغایر است. در این حالت  نماینده های دیگر که پیام درست دارند، رای را بر اکثریت می گیرند و به اعتراض نماینده مخرب توجه نمی کنند. البته ما در این مثال ها با مقیاس کوچک بیان نمودیم. اما نمایندگان شبکه بلاک چین نئو بسیار زیاد هستند و از این رو باید بیش از 66 درصد از این نماینده ها موافقت خود را اعلام کنند. که در چنین جامعه ای اعتراض یک نماینده مخرب، چندان تاثیری ندارد. در صورتی که شخصی بخواهد خرابکاری کند، نیاز دارد 66 درصد از توکن های بلاک چین نئو را در دست داشته باشد. که این مسئله امری محال است.

سرعت تراکنش های بلاک چین نئو و کارمزد آنها

در این بلاک چین، در حال حاضر 1000 تراکنش در هر ثانیه صورت می گیرد. در حالی که اتریوم تنها 14 تراکنش در ثانیه انجام میدهد. البته باید این مسئله را نیز در نظر داشته باشیم که طبق بیان بوترین، اتریوم جدید با سرعت بالا و کاهش کارمزد تراکنش ها در راه است. توکن GAS نیز برای پرداخت هزینه های بلاک چین نئو استفاده می شود. در صورتی که شخصی قصد داشته باشد برنامه ای را بر روی شبکه ارز دیجیتالی خود نصب کند یا قرارداد هوشمند ثبت کند، باید هزینه ها را با این توکن بپردازد. از آنجایی که بلاک چین نئو مبتنی بر اثبات سهام می باشد، دارندگان نئو هر روز در کیف پول های خود، مقداری توکن GAS دریافت می کنند. از این رو جهت ارسال تراکنش های خود نیازی به پرداخت کارمزد ندارند. زیرا این کارمزد های کم از توکن های GAS های آنها برداشت می شود.

مهمترین ویژگی هایی که در آینده به بلاک چین نئو افزوده خواهد شد

NeoX

پروتکل نکس، در آینده به نئو افزوده خواهد شد، که امکان ارسال تراکنش ها را به دیگری بلاک چین ها آسان می کند.

NeoQS

احتمالا کامپیوتر های کوانتومی، در آینده برای این شبکه مخرب خواهند بود. از این رو پروتکل NeoQS برای محافظت از حملات به شبکه راه اندازی خواهد شد.

NeoFS

این سیستم در اصل مناسب ذخیره فایل ها به صورت غیر متمرکز می باشد. کاربران می توانند با استفاده از این پروتکل، فایل های حجیم را به بخش های کوچکی تقسیم نموده، و در تمامی شبکه توزیع کنند.

قیمت نئو چقدر است؟

بلاک چین نئو در عرضه اولیه خود با نام انت شیرز، به قیمتی معادل 0.14 دلار به فروش رسید. که این در اصل رشد دور از انتظاری بود. اما پس از مدتی، در اواسط سال جاری، این بلاک چین موفق شد به بالاترین قیمت خود در طول تاریخ دست یابند. 188 دلار در هر واحد. به طور کلی باید بگوییم بلاک چین نئو تاکنون سرمایه گذاران خود را نا امید نکرده است.

انواع کیف پول های بلاک چین NEO

کیف پول های بسیاری برای این ارز دیجیتالی ایجاد شده است، که از این میان تنها برخی از آنها توسط وب سایت اصلی بلاک چین نئو معرفی شده است. در این دسته از کیف پول ها، می توان پس از گذشت چند سال از ذخیره داده ها، توکن GAS دریافت کرد.

کیف پول های نئو مناسب دسکتاپ

کیف پول Neon Wallet

این کیف پول را باید یکی از بهترین و ساده ترین کیف پول های نئو به شمار آوریم. در وب سایت رسمی نئو، این کیف پول بیشترین میزان دانلود را به خود اختصاص داده است. با استفاده از کیف پول Neon Wallet، تمامی کلید های خصوص با امنیت بالا در کامپیوتر ذخیره خواهند شد. از جمله قابلیت های مهمی که می توانیم برای این کیف پول بلاک چین نئو بیان نماییم، این است که هیچ نیازی به همگام سازی با بلاک چین نخواهد داشت. اگر دارایی های خود را در این کیف نگهداری کنید، می توانید به میزان دارایی های خود، توکن GAS دریافت نمایید. این کیف پول بر روی سیستم عامل مک، ویندوز و لینوکس نصب می شود.

کیف پول NEO-GUI

از دیگر کیف پول های رسمی بلاک چین نئو، NEO-GUI است. بهتر است توسعه دهنده ها از این کیف پول استفاده کنند. برای این که این کیف پول با بلاک چین همگام سازی شود، باید پس از نصب کردن نرم افزار کمی صبر کنید. می توانید با نگهداشتن دارایی هایی خود در این کیف پول، توکن های GAS دریافت نمایید. مناسب ترین نمونه این کیف پول بر روی سیستم عامل اندروید نصب می شود.

کیف پول Morpheus

این کیف پول، علاوه بر بلاک چین نئو از ارزهای دیجیتالی دیگری نیز پشتیبانی می نماید. اما توسط سایت رسمی نئو مورد تایید است. اگر دارایی های خود را در این کیف پول نگهداری کنید، می توانید توکن GAS دریافت نمایید. این نرم افزار بر روی سیستم عامل لینوکس و ویندوز نصب می شود.

کیف پول های مناسب نئو برای موبایل

کیف پول موبایل O3 نئو

در کنار کیف پول های دسکتاپ، باید به کیف پول های اندرویدی که بر روی گوشی های هوشمند نصب می شوند نیز اشاره نماییم. کیف پول موبایل O3 نئو یکی از بهترین کیف پول های موبایل بلاک چین نئو می باشد. می توانید با نگه داشتن دارایی های خود بر روی این کیف پول، توکن های GAS دریافت کنید. این نرم افزار بر روی سیستم عامل ios و اندروید های بالاتر از 6 نصب می شود.

کیف پول موبایل NEO APP

در نهایت نیز باید بکی دیگر از کیف پول های بلاک چین نئو اشاره نماییم، که مورد تایید این شبکه است. اگر دارایی های خود را در این کیف پول نگهداری کنید، می توانید توکن های GAS دریافت نمایید. این کیف پول تنها مناسب سیستم عامل های اندروید بالاتر از 5 می باشد.

تکنیکال

تاریخچه قیمت

اخبار





















مای چنجرز
کانال مای چنجرز در آپارات صفحه فیسبوک مای چنجرز صفحه اینستاگرام مایچنجرز صفحه اینکداین مایچنجرز کانال تلگرام مای چنجرز صفحه توئیتر مای چنجرز کانال مایچنجرز در یوتیوب

وبلاگ تماس با ما درباره ما حریم خصوصی سئوالات متداول

© تمامی حقوق مادی و معنوی برای مای‌چنجرز محفوظ است